همبستگی میان اعضای خانواده، حقوق و تکالیفی را ایجاد می‌کند که در میان سایر خویشان، این حقوق و تکالیف معنا ندارد. تا زمانی که شوهر در محل اقامت و زندگی خویش حضور دارد، اموال، اولاد و همسر وی تحت نظام حقوقی مشخصی قرار داده می‌شوند؛ لیکن هرگاه این شخص مفقود شود و اثری از وی یافت نشود، نظام حقوقی حاکم بر اموال، اولاد و همسر وی نیز تغییر خواهد کرد. در کشور ما در قانون مدنی و قانون امور حسبی به این موضوع پرداخته شده است؛ اما خلأهایی نیز در این قوانین موجود است. قوانین و مقررات مربوط به نفقه اقارب در قانون مدنی تحت عنوان «الزام به انفاق» در مواد 1195 تا 1206 ذکر گردیده است، این مقررات از فقه امامیه اخذ گردیده‌اند اما در صورتی که پدر غایب مفقودالاثر باشد یا زندگی خانوادگی را ترک نموده باشد جزئیات دیگری دارد که در قانون به آنها اشاره نگردیده است؛ این پژوهش ماهیتی بنیادی- کاربردی و رویکردی توصیفی- تحلیلی دارد؛ که با روش کتابخانه ای- اسنادی همچنین با اجتهاد و تحلیل محتوا، به آثار عدم حضور پدر که شامل غیبت و ترک زندگی خانوادگی پدر می‌گردد، در موضوع نفقه فرزندان می‌پردازد. پژوهش حاضر نشان می دهد، تکلیف نفقه فرزندان در هر دو فرض غیبت و ترک پدر یکسان می‌باشد؛ زیرا در این دو مورد، نفقه از اموال پدر پرداخت می‌گردد، در صورت نبودن اموالی برای وی، نفقه در ابتدا برعهده ولی غایب یا ترک کننده زندگی خانوادگی، بعد از او، برعهده فرد متبرع و سپس بیت المال می‌باشد.